به من گفتی كه دل دريا كن ای دوست

                                                                همه

                                                                       دريا

                 تن بيشه پر از مهتابه امشب                           از آن

                                                                      ماكن

                                                        ای دوست

                         دلم دريا شدو دادم به دستت

                    مكش

               دريا

                     به خون             پلنگ كوه ها در خوابه امشب

                            پروا كن

                                     ای دوست

                                          كنار چشمه ای بوديم در خواب

                                                                                تو با  

                                                                                      جامی

                    به هر شاخی دلی سامان گرفته                              ربودی

                                                                                     ماه

                                                                            از آب

                                   چو نوشيديم از آن جام گوارا

                      تو نيلوفر

                شدی                                دل من در تنم بيتابه امشب

                      من اشك                 

                                مهتاب