*( انسانشناسی)*

وقتی دلت ميگيره ..

وقتی دلت آواره میشه ..

وقتی هیچ سرپناهی نداری ..

وقتی احساس میکنی توو هفت آسمون  یه ستاره نداری ..

 وقتی می فهمی که دنیا با همه ی  قشنگی های زود گذرش

 فقط یه بازی بوده و تو بازیگرش ...

وقتی چشات پُر از اشک هست و یه شونه ی مهربون

برای گریه کردن  نداری ...

وقتی چشماتو می بندی و مرگ رو آرزو میکنی ..

او نوقت به دلت نگاه کن ، به خودت، به گذشته ات و

 به اتفاقها و عواملی که باعث این اتفاق شده اند نگاه کن ...

سعی کن حکمت زندگیت رو بفهمی ...

ببین در عوض چیزهایی که از دست دادی چی بدست آوردی ؟  

اگر تونستی چیزهایی رو که بدست آوردی،

 ببینی،بفهمی و درک کنی  ... اونوقت تو برنده ای

 حتی اگر به ظاهر بزرگترین شکست زندگیت رو

 تجربه کرده باشی! چون با چیزهایی که بدست

 آوردی میتونی آینده ات رو با پایه های محکمتر  بنا  کنی ...